Wedstrijdsverslag 21 mei 2010

Backhand Boys
Wedstrijddag 5: Een bijna smetteloze avond

Vandaag uit naar de Gelimmit, gesitueerd in het pitorekske Mheer. Een gerenomeerde tegenstander, die we al enkelekeren ontmoet hebben. De rit naar Mheer was al een feest op zich. Aan de hand van de stem van het meisje op de tom-tom laveerde Peter M. zijn duitse bolide door het idylische, heuvelachtige limburgse land. Prachtige wegen met formidabele uitzichten werden aangedaan en menig Backhand Boy raakte in extase van zoveel pracht. Geheel relaxed kwamen we dan ook aan in Mheer. Een hartelijke ontvangst viel ons ten deel en onder het genot van een kopje koffie passeerden reeds de eerste anekdotes de revu. Jolijt en lachsalvo’s alom, maar er moest ook nog getennist worden. Dus werd de kleedkamer opgezocht. Een grote verrassing aldaar, in plaats van de gebruikelijke houten banken was dit kleedlokaal voorzien van riante fauteuils uit grootmoeders tijd waarin je heerlijk kon wegzakken. Verder geen kale haken aan de muur maar design kleerhangers, liefst drie voor elk, waardoor de modieuze kleding van onze spelers volledig tot zijn recht kwam. Klein minpuntje was, dat de ruimte aan de krappe kant was. Iedereen was het er over eens, dat de verhuizing van Struikie vandaag goed uit kwam, aangezien er anders geen gezamelijke omkleedpartij in had gezeten.

Geheel in het  maagdelijke wit gestoken verschenen we uit de kleedkamer. De tegenstander stak zijn bewondering voor onze kledij en afgetrainde lichamen niet onder stoelen of banken en drong ons zwaar in de favorieten rol. Nog steeds lekker relaxed en “chil” gingen we de baan op.
Het team had bepaald, dat er een algehele splitsing zou plaatsvinden, vandaag vier combinaties van een 6 en een 7. Het duo Haemers/Meijers startte op 1. Er leek geen vuiltje aan de lucht en de 1e set werd met 6-3 gewonnen. De 2e set 4-2 voor op eigen service, de wedstrijd leek gespeeld. Niets was echter minder waar. Het zonnetje steeg onze jongens letterlijk in de bol en onnodige fouten en een gemis aan scherpte aan het net resulteerde in het feit, dat de 2e set nog met 4-6 uit handen werd gegeven. De 3e set was van hetzelfde klaken en pak en draaide uit op een tie-break. Deze werd geheel onnodig verloren met 7-5. Op 2 speelde het duo Berix/De Schwartz. Hier een moeizame start, maar uiteindelijk de 1e set toch gepakt met 7-5. In de 2e set spatte door de harde ballen van Stan en het lepe spel van Domien het gravel alle kanten op en werd de tegenstander tot wanhoop gedreven. Tegenstander Nico (die verbazend beweeglijk was voor iemand met een bijna kunstbeen) probeerde nog met humoristish, verbaal geweld het tij te keren maar Stan en Domien waren onvermurwbaar. Met 6-2 werd de 2e set eenvoudig gewonnen. Tussenstand 1-1. Aan de ene kant zwaar weer bij de twee Peters vanwege de onnodige nederlaag en aan de andere kant euforie bij Domien en Stan vanwege Domiens eerste overwinning van het seizoen. Een fragiele basis voor wedstrijd 3 en 4. Wedstrijd 3 werd aanvaardt door het duo Berix/Meijers. Een moeilijke start maakte een tie-break in de 1e set noodzakelijk. Stan en Peter stoken de hoofden bij elkaar en besloten van taktiek te veranderen. De “van Gaal”-fylosofie, mooie en aanvallend, werd los gelaten en er werd overgeschakeld op de “Mourhinho”-methode, degelijk en verdedigend. Dit pakte uitstekend uit, de tie-break werd eenvoudig gewonnen en de 2e set was een appeltje-eitje: 6-1 voor ons. Wat er op wedstrijd 4 gebeurde valt eigenlijk met geen pen te beschrijven. Het duo Haemers/De Schwartz was het helemaal kwijt. De ene zat nog in de euforie van de overwinning, terwijl de andere nog baalde van onnodig verlies. Zij konden elkaar geen moment vinden, wat resulteerde in een partij om snel te vergeten. 6-2, 6-0 op die pan.
Einduitslag 2-2.

Op naar de 3e helft dan maar. De eerst glazen gerstenat raakten geen keel en werden dorstig naar beneden gekieperd. Nieuwe anekdotes vlogen over de tafels. De Backhand Boys luisterden met open monden naar met name het verhaal over de 9-daagse teambuilding sessie van de mannen in Brazilië. Misschien ook iets voor ons? Het eten verscheen ten tonele en de monden vielen nog verder open van verbazing. Kok Loe had zich laten verleidden tot een culinair hoogstandje. Professioneel bereidde en gepresenteerde hapjes. Echt een weldaad voor oog en mond. Woorden schieten tekort, vandaar bijgevoegd enkele foto’s ter illustratie van deze weldaad. Het werd tijd om de douches op te zoeken. Wederom werden we verrast. Niet zomaar een douche ruimte, maar voor elk een eigen douchebak voorzien van afneembare handdouche en een douchegordijn, met bloemenmotief uit langverlogen tijden. Dit alles gecombineerd met witte kunststof schrootjes en een kanariegele vloerbedekking maakte deze douchebeurt tot een unieke ervaring. Wat ook opviel en nieuw is bij de Backhand Boys: haren in het putje. Uw verslaggever zal op onderzoek uitgaan over het hoe en waarom hiervan en zal proberen wat duidelijkheid in het zaakje te brengen.
Na het douchen werd er weer vrolijk verder gekeuveld onder het genot van een natje en een droogje. Ook hier weer een verrassing, geen standaard nootjes, maar mexicaanse nootjes! Wederom een toevoeging aan deze avond. Na op humoristische wijze de plaatselijke geestelijken en het andere geslacht besproken te hebben, werd het langzaam tijd om terug te keren naar Elsloo. Op verzoek van Peter H. werd de stem van het meisje van de tom-tom de nek omgedraaid en reden we de korste weg terug. Geen idylische rit, maar wel effectief want 20 minuten later stonden we voor een alom bekende Elsloose horeca gelegenheid.

       
           
Bij Roger en Maria werd besloten “Juupkes” te drinken. Een uitstekende keuze, ze kloekten lekker weg. Rondkijkend kwamen we (alweer) tot de conclusie dat de gemiddelde leeftijd wel erg laag lag, dat we enkele vaste gasten misten en dat de muziek wel erg hard was. Nadat een kratje Jupiler erdoor heen gegaan was klonk het laatste chanson van deze avond. Aangezien het Stan zijn laatste volledige wedstrijd van dit seizoen was en hij nog nooit kennis gemaakt had met het etablissement Atlas werd besloten om alhier nog een allerlaatste lekkernij te nuttigen alvorens de warme bedjes op te zoeken. Binnenkomend viel Stan voor de zoveelste keer deze avond de mond open van verbazing. We hebben zelden iemand zo onder de indruk gezien van tegelwerk en tafelbedekking. Grondig werd een en ander dan ook bestudeerd. Nieuw bij Atlas: matching tafellakens en tegels! Aangezien ook hier woorden tekort schieten, voor de liefhebbers bijgevoegd enkele foto’s ter illustratie. Gebroederlijk werd besloten kleine schotels te nuttigen, welke gretig verorberd werden. Stan werd nog geupdate over eventuele gevolgen van deze aktie voor de nacht en komende ochtend, waarna de weg naar huis werd aanvaardt. Uit navraag de volgende ochtend is gebleken, dat spijs en drank geen invloed hebben gehad op de gesteldheid van onze leden. Sjapoo voor zowel Rasjiet als ’t Trefpunt.

Concluderend, een bijne perfecte avond. Een fantastische entourage, goed eten en drinken, gezelligheid, humor, diversiteit, etc. Enige sm

Smet op deze avond: het getoonde spel en het resultaat! Daar gaat aan gewerkt worden komende week, want dan wacht onze laatste thuiswedstrijd tegen De Gewannen. Gezamelijk delen we de derde plaats, uitgeschakeld voor het kampioenschap en nog twee uit twee nodig om veilig te spelen. Een “gentlemans agreement” dus? We dachtten van niet, zoals gewoonlijk zullen we er weer vol voor gaan, op en naast de baan en as vrijdag zorgen voor spektakel, vertier en spanning.