Wedstrijdsverslag 16 april 2010

Backhand Boys
Wedstrijddag 2: Loon naar hard werken

De 1e thuiswedstrijd van dit seizoen was tegen het sterke Amstenrade. Vorig jaar hebben zij op 1 punt de promotie gemist. Om onze daden kracht bij te zetten, werd vandaag gekozen voor de maagdelijk witte outfit, een tenue waar ook de Schwartz zich in thuis voelt. Bovendien geeft zo’n outfit een frisse, sprankelende uitstraling waarvan wellicht de tegenstander onder de indruk raakt. Coach Roger moest helaas weer verstek laten, dus waren we aangewezen op onze eigen creativiteit. Ruim op tijd waren we aanwezig om de te hanteren tactiek door te spreken. Veel discussie was niet nodig, zoals het een ware Backhand boy betaamt zaten we op een lijn.

Duo Haemers/de Schwartz speelde op 1. Zij leverden een spannende strijd, waarbij de 1e set nipt verloren werd in de tie-break. De 2e set werd met 7-5 gewonnen. Uiteindelijk moesten zij in 3e set het onderspit delven met 6-2. Op 2 speelde het duo Meijers/Berix tegen een tegenstander van formaat. De 1e set werd dan ook kansloos verloren met 6-2. Vervolgens werden de tanden erin gezet en door hard werk en slim spel werden de 2e en 3e set gewonnen met 6-4, 6-4. Twee spannende partijen waarin beide teams een keer aan het langste eind trokken. Tussenstand 1-1. Gezien de lange duur van de eerste twee wedstrijden werd besloten geen pauze te houden en wedstrijd 3 en 4 direct te spelen. Hier liep het echter anders, beide partijen waren in een mum van tijd gespeeld. Op 3 een eenvoudige overwinning van het duo Haemers/Berix met 6-2, 6-3 en op 4 een kansloze nederlaag van de Schwartz/Meijers met 6-1, 6-2. Eindstand 2-2.
Een terechte uitslag.

Dat de plaatselijke kaasboer nog steeds goede connecties heeft met de kantinecommissie, bleek tijdens de 3e helft. Een groot aantal Franse kazen, vergezeld van worst, brood en olijven verscheen ten tonele en vond gretig aftrek. Een en ander ging uiteraard gepaard met het nuttigen van de Limburgse volksdrank. Een gezellig samenzijn, met uitstekende dialogen tussen ons en de tegenstander was het gevolg. Met lede ogen werd rond een uur of half een afscheid genomen van de tegenstander, maar lang werd niet getreurd aangezien we wisten dat er nog geen einde aan deze avond hoefde te komen. Helaas werd deze zienswijze niet door een ieder gedeeld en aanvaardden Domien en Stan de weg huiswaarts. Begrijpelijk vanuit de jong gehuwde, maar enigszins onbegrijpelijk vanuit de ervaren rot (of zou hij vorige week in Rome voor meer gebeden hebben dan wij weten?). Ter hoogte van het Heilig Hart beeld splitsten zich de wegen in tweeën, een duo naar het warme nest thuis en het andere duo naar onze warmhartige kasteleinsvrouw.

Aangezien we pas laat aankwamen in ’t Trefpunt, was de gemiddelde leeftijd al een stuk hoger dan vorige week. Veel sportactiviteiten aldaar nog op dit late uur. Coryfee en potentieel Backhand Boy Arno Palmen was de plaatselijke jeugd aan het afrossen op het dartbord. De twee Peter’s vragen zich af waar hij ze beter raakt, op de tennisbaan of bij Maria? Na een indringend gesprek met Arno over zijn toekomst en het maken van keuzes, nam de jonge God de keuze om naar huis te gaan. Zijn vriendin kwam hem ophalen. De twee Peter’s vielen hun monden open van verbazing en waren het eens: Misschien kunnen we toch nog iets leren van Arno! Nadat er nog wat vocht in de open monden gekieperd was, klonk alweer het slotlied dat ons noopte om huiswaarts te gaan. Met genoeg stof tot nadenken werd al fietsend naar huis gekeerd, alwaar nu ook voor dit duo het warme nest lonkte.

De volgende wedstrijd is uit tegen koploper SLTC. Deze hebben nog geen punt afgegeven. De schone taak aan de Backhand boys om deze ongeslagen status teniet te doen. Coach Roger heeft de plannen al uitgestippeld en is er van overtuigd, dat er een goede prestatie geleverd zal worden in Sittard.