Wedstrijddag 4: Een avond vol verrassingen

Vandaag alweer de 4e wedstrijd van het seizoen, thuis tegen Eijsden. Geen onbekende voor ons aangezien we al een jaar of 4 tegen hun spelen. Om de teamspirit levend te houden was afgesproken al om half 7 aanwezig te zijn. Inge was de leidingen nog aan ’t spoelen en ongeduldig wachtten we op het gereed zijn van de tap. Gelukkig was het snel gepiept en konden we de 1e goudgele rakker pater maken (Jacky natuurlijk een half bruine!). De tactiek werd doorgesproken en het tenue werd bepaald op zwart. Een 2e ronde werd besteld, tijdens welke de tegenstander arriveerde. Die keken al niet meer raar op van ons drinkgedrag, zij hadden dit al jaren meegemaakt. Kopje koffie voor hun dan maar en wij voor een 3e ronde! Tijd voor het invullen van de formaliteiten. Stan heeft zich de afgelopen weken sterk ontwikkeld en is nu een kei in het invullen van de formulieren. Appeltje-eitje voor hem. “Aon de geng” dan mer! Bij het verlaten van de kantine een grote verrassing: oprichter, “player on sabbatical leave” en ex-coach Domien kwam ons steunen! Door deze steun was het voor ons duidelijk: de avond kon niet meer kapot!

Op 1 Stan en Peter H. In een razendsnelle partij werd de tegenstander letterlijk kapot gespeeld, 6-1, 6-0 overwinning. Een tegenstander de kuit “verropzakt” en de ander de liezen naar de klote! En dat alles binnen een half uur. Op 2 Jack en Peter M. Zoals gebruikelijk een marathon partij. Maar onze jongens trokken uiteindelijk in de tie break twee maal aan het langste eind, 7-6, 7-6 overwinning. Tussenstand 2-0. Saillaint detail: Domien hebben we niet buiten gezien. Die stond de hele tijd binnen met zijn vriendjes van het bestuur te praten! Wij ook naar binnen en even de ex-coach tot de orde roepen. Hij beloofde beterschap en beloofde de volgende partijen van dichtbij te bestuderen. Helaas voor hem pakte dat anders uit, wedstrijd 3 en 4 werden niet meer gespeeld, de 1e tegenstanders van Stan en Peter H. waren te geblesseerd om verder te spelen. Eerder dan gepland dus, met een 4-0 overwinning op zak, naar ons favoriete deel van de avond.

Aan de pinten dan maar. Doordat we niet echt moe waren na het spelen van slechts één match werd er in een hoog tempo geconsumeerd, iets dat onze tegenstander tot wanhoop dreef. Tijd om het formulier in te vullen, want dat hoort er ook bij. Stan, de geoefende formulieren goeroe, ging aan de slag. Na ruim een kwartier was hij al zover, dat er een handtekening op papier stond. Door omstandigheden buiten zijn schuld om (of was het omdat in een hoog tempo tennissen toch wat anders is dan in een hoog tempo kloeken?), kwam hij verrassend genoeg niet verder, maar trots toonde hij de handtekening aan onze fotograaf (zie foto1).
Backup Jack kon dit niet langer aanzien en nam de zware taak van Stan over. Met het brilletje “auf die Glatze”, onder toeziend oog van oud-coach Domien vulde hij in no-time het formulier in (zie foto 2).

Het werd langzaam tijd voor het eten. Spanning alom! Zou er gehoor gegeven zijn aan ons verzoek om Frankrijk links te laten liggen? En jawel hoor, een goede kantinebeheerster heeft slechts een half woord nodig. Wat er op tafel verscheen overtrof onze stoutste dromen. Een werelds buffet! Oerhollandse bitterballen en frikadellen, geflankeerd door Vietnamese loempia’s, vergezeld door Zweedse gehaktballetjes en Amerikaanse kipnuggets. Daarnaast nog Mexicaanse tortilla-chips, Spaanse olijven, Griekse kaas en Belgische paté. Het water liep ons uit de mond. Hulde aan Inge, die dit alles voor ons klaargemaakt had! Wat een verrassing, zo lusten we er nog wel meer. Voor de liefhebbers zie foto 3 en 4.

Opvallend feit: Domien en bestuursvriendje en voorzitter Jan hadden zich quasi onopvallend aan onze tafel verschanst en wilden meeprofiteren van onze lekkernijen. Sociaal als we zijn stonden we dit natuurlijk toe (tegen betaling van een pilsje), maar de bobo’s wilden niet van hun hoge stoel komen en regelden een eigen buffetje. Na dit weldadige eten was onze tegenstander totaal murw en besloot de huisweg te aanvaarden. Er werd afscheid genomen en verder gedronken tot de tijd gekomen was om de douches op te zoeken. Het was lang geleden, dat we de Backhandboys traditie met het hele team uitgevoerd hadden, maar vandaag was het weer zover! Ouderwets vermaak in de douches, variërend van het tradionele putje plassen tot het maken van buikschuivers. Ook de sterkste vrouw van IJsland verscheen nog even ten tonele. Nieuwe traditie in het kleedlokaal, onderbroekenlol! We hebben besloten hier een prijsvraag aan te verbinden, met als hoofdprijs een douchesessie met de Backhandboys. Deelname vanaf 18 jaar!
Er dienen twee vragen beantwoord te worden:

1. Wie hoort bij welke onderbroek?
2. Zoek de 10 verschillen tussen broek 1 en broek 2

Antwoorden kunnen alleen ingestuurd worden via email aan: Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft Javascript nodig om het te kunnen zien.
Uiterlijke inzenddatum: 25 mei.

Na de douches nog even tijd voor een laatste afzakkertje, waarna Stan e Jack huiswaarts keerden om de broek in te leveren. Peter en Peter besloten nog even een bezoekje te brengen aan een plaatselijke gelegenheid. Nadat enkele pintjes genuttigd waren een nieuwe verrassing: het vrijdagavond damesteam verscheen ten tonele, inclusief de eega van Jack! Verwarring bij de beide Peters, Jack was toch naar huis gegaan voor een gezellig samenzijn? Of zou hij toch weer stiekem zijn mountainbike aan het poetsen zijn? We zullen proberen volgende week opheldering te geven over deze kwestie. Na gezellig wat met ons gekeuveld en gedronken te hebben, zochten de dames hun warme bedjes op. Peter en Peter bleven nog even zitten om de laatste details van de avond door te spreken, maar al gauw klonk het laatste lied en werden ze gesommeerd het pand te verlaten. Met een voldaan gevoel werd het stalen ros beklommen en huiswaarts gefietst. Eindconclusie: een ouderwets gezellige avond vol verrassingen, hier mogen er meer van volgen!

Komende vrijdag spelen we weer thuis, dan tegen Nieuwenhagen, de huidige nummer 2. Wij zijn de laatste weken opgeklommen van 7 naar 6 naar 5 naar 4. Een overwinning zal ons minimaal naar 3 brengen, wellicht 2. Genoeg om volop voor te gaan dus! We zullen zoals gewoonlijk weer tot het gaatje (en liefst iets verder) gaan om een goed resultaat neer te zetten.